Dwarslaesie

Een dwarslaesie is een onderbreking van het ruggenmerg en daarbij de zenuwbanen die lopen in het ruggenmerg, waardoor uitval van de zenuwen ontstaat, die onder dat niveau (van het hoofd af gerekend) van het ruggenmerg ontspringen. Hierdoor ontstaat een verlamming van de benen, bij hogere letsels ook van de armen of zelfs van de ademhalingsspieren. Een dwarslaesie is een zeer ernstig letsel dat over het algemeen niet meer kan genezen. Afhankelijk van op welke hoogte in het ruggenmerg het letsel zich voordoet, vallen er bepaalde lichaamsfuncties weg. Incontinentie kan ontstaan en het gevoel in ledematen gaat vaak (deels) verloren.

Bij een complete dwarslaesie zijn de zenuwen geheel door en is er geen functioneren en gevoel meer vanaf dat punt. Dit is nooit meer te genezen.

Bij een incomplete dwarslaesie zijn de zenuwen niet allemaal geheel door, of zijn de zenuwen licht beschadigd. Bij een incomplete dwarslaesie is enig herstel mogelijk, hoewel er altijd schade zal blijven bestaan en er altijd kans is dat het herwonnen functioneren weer verloren gaat.

Als er sprake is van een breuk in de wervels dan worden deze eerst met een operatie door een orthopedisch chirurg vastgezet, waarna er voor de persoon met een dwarslaesie een langdurige periode volgt waarin een korset, halskraag of zelfs een speciaal vest gedragen moet worden, om de breuk goed te laten genezen.  Zodra de breuk is genezen volgt de revalidatie.
Het is belangrijk dat een persoon met een dwarslaesie actief sport. Dit om overgewicht te voorkomen. Overgewicht komt vaak voor bij mensen met dwarslaesie en ook bij mensen met andere aandoeningen waardoor ze rolstoel-afhankelijk zijn. Voor personen met een dwarslaesie is het verstandig om minstens één duursport te beoefenen. Daarnaast is sporten bij een dwarslaesie belangrijk bij de acceptatie van de handicap en het herwinnen van een plaats in de maatschappij. Soms is het voor mensen met een extreem hoge laesie helaas niet mogelijk om te sporten.