Difterie: Wat is difterie?

Difterie, een bacteriële infectie
Difterie wordt veroorzaakt door een bacterie, Corynebacterium diphteriae, die zich gemakkelijk vermeerdert. De bacterie produceert een gifstof die de weefsels beschadigt, vooral van de luchtwegen, maar ook van het hart en zenuwstelsel. De ziekte kan ook als huiddifterie voorkomen. Besmetting treedt op door hoesten of door contact met opgehoest materiaal of pus van een wond. Ook via besmette melk of besmet voedsel kan men de ziekte oplopen. Tussen besmetting en uitbreken van de ziekte zit doorgaans 2 tot 5 dagen.

Sinds 1952/1953 kwam het vaccin tegen difterie in Nederland beschikbaar. In 1957 werd de difterievaccinatie in het Rijksvaccinatieprogramma opgenomen als onderdeel van het dktp-vaccin.

Bij 10-25% van difteriepatiënten aantasting van hartspier
Difterie begint over het algemeen met keelpijn en koorts. Het meest kenmerkend is een grijs beslag op de keelamandelen en in de keelholte. Soms is de hals sterk opgezwollen. Vooral bij infecties in de luchtpijp kunnen benauwdheid en verstikking optreden. Soms is er alleen een neusinfectie. Bij 10 tot 25% van de patiënten tast het gif van de bacterie de hartspier aan. Het zenuwstelsel kan ook beschadigd raken, waardoor verlamming optreedt. Mogelijke effecten zijn slikproblemen met risico op ernstig verslikken, aantasting van de aangezichtszenuwen met als gevolg scheelzien en vermindering van gezichtsscherpte. Later kan spierzwakte van de ledematen optreden. Vroeger ging 5 tot 10% van de difteriepatiënten dood. De andere patiënten herstelden langzaam, maar dat duurde maanden en soms meer dan een jaar. Ook nu nog kan difterie een dodelijke ziekte zijn.

Bron: 
Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.6